मी घरचं निर्माल्य हल्ली घरच्या
झाडांनाच वाहते. निर्माल्य नेहमी वाहत्या पाण्यात विसर्जित करावं पण विसर्जित केल्यावर
त्याचं पुढे काय होईल हे काय माहीत आणि निर्माल्य कलशात निर्माल्य टाकावं तर
त्या कलशात फक्त निर्माल्यच टाकायचं असतं याची अक्कल अजून तरी आपल्या लोकांना
आलेली नाही...
म्हणून मी निर्माल्य घरच्या
झाडांना घालते. निर्माल्यापासून नाहीतरी खतच बनवलं जातं...
हे निर्माल्य म्हणजे तरी काय
तर घरच्याच झाडांची फुलं घरच्याच देवांच्या चरणी वास करून आलेली...
ज्या मातीतून ती उमलली त्याच
मातीत मी त्या फुलांचा शेवट करते.. या घरच्या फुलांचं
असं हे एक चक्र मीच पूर्ण करते... इतर फुलांना असतेच केराची टोपली पण, देवांच्या चरणी राहण्याचं भाग्य ज्यांना लाभलं त्यांचा
शेवट मी हा असाच करते...
जेव्हा या वाळलेल्या फुलांना
मी झाडांमध्ये टाकते, तेव्हा माझ्या मनाला एक वेगळीच अनुभूती येते. या झाडांचीच
ही फुलं मी काही दिवसांपूर्वी तोडली होती आणि आज याच झाडांच्या मातीत मीच
त्यांचा शेवट करत आहे...
आपलंही असंच आहे ना, पंचमहाभूतांपासून बनलेल्या या आपल्या शरीराचा शेवटही पंचमहाभूतांमध्येच होतो. पण हा, मधला प्रवास कसा करायचा.... देवाच्या
चरणी वाहिलेल्या की पायदळी तुडवल्या जाणाऱ्या फुलांसारखा, हे मात्र आपल्याला ठरवायचं असतं....!
No comments:
Post a Comment